"Słońce zachodzi już za wschodnią trybuną stadionu w Dortmundzie" - to jedno z tych powiedzonek, które przejdą do legendarnych wpadek telewizyjnych. Dołączy do takich perełek, jak: "Anglicy mogą wąchać jego pot, jak to się między nami mówi", czy "To był wzwód, jak u Roberto Carlosa".

Osobnymi perełkami są transmisje radiowe, gdy komentatorzy wprost wychodzą ze skóry, by słuchacze poczuli atmosferę widowiska. Z głośników płynęły na przykład takie oto kwiatki: "Ekwadorczyk podał też bidon rywalowi z Kostaryki, bo upał tu jak na pustyni. Gdzie tam na pustyni! Jak w ekwadorskich górach!"

Jednak komentatorzy nie widzą nic złego w potknięciach z relacji. "My po prostu chcemy barwnie opowiedzieć, co dzieje się na boisku" - tłumaczy się Włodzimierz Szaranowicz z TVP. "Błędy się zdarzają" - usprawiedliwia siebie i swoich kolegów Mateusz Borek z Polsatu.

A jak mundialowe transmisje oceniają językoznawcy i kibice? O tym przeczytasz w DZIENNIKU.