Zawsze musiał pracować więcej niż inni. Głównie dlatego, że jego kariera potoczyła się tak bajecznie – rok po pierwszym koszykarskim treningu w ŁKS był już w Bundeslidze, dwa sezony później trafił do naboru NBA. – Ciągle powtarzano mi, że muszę nadrabiać zaległości, bo późno zacząłem. I tak mi już z tą pracą zostało – mówi „Dziennikowi Gazecie Prawnej”.

Po co tak się zamęcza? Beneficjent jednego z najwyższych kontraktów wśród polskich sportowców – 34 miliony dolarów w ciągu 5 lat – mógłby odpoczywać po trudach sezonu na egzotycznych wakacjach. Albo wydawać przyjęcia w świeżo kupionym domu (tuż obok rezydencji Tigera Woodsa) na Florydzie. – Moje marzenie to mistrzostwo NBA i medal zdobyty z kadrą Polski, ale przede wszystkim chcę zostać zapamiętany nie tylko jako sportowiec – przyznaje Gortat, wyjątkowo dalekowzrocznie jak na 26-latka.

Granice doskonalenia

Chłopak z łódzkich Bałut, który w ekspresowym tempie dostał się do amerykańskiej ligi bogaczy, od samego początku czuje, że ma dług do spłacenia. – Myślałem sobie o wielu znanych graczach, choćby o piłkarzach z nazwiskami i pieniędzmi. Im też ktoś pomagał wejść na szczyt, wspierał, zdobywał bilety na ich mecze, oddawał na nich głosy w plebiscytach, kupował gazety, kiedy byli na okładkach. Ale niewielu z nich oddało coś społeczeństwu. Pomyślałem: przecież teraz mam nie gorsze możliwości niż oni – opowiada.