PRZEGLĄD SPORTOWY: Maciej Żurawski stał się emigrantem pełną gębą. Rzadko bywa pan w Polsce.
MACIEJ ŻURAWSKI: To prawda. Wpadłem na święta, dosłownie na moment i wróciłem na Cypr. Wcześniej nie składało się, by przyjechać. Ale nie narzekam, szczególnie teraz. Lepiej się żyje, gdy jest słońce i temperatura plus 20, niż tyle samo, ale na minusie.

Ale w Omonii Nikozja idzie panu nieszczególnie.
Tak pan uważa? Jestem zadowolony z tego, co robię. Często wychodzę w pierwszym składzie, od czasu do czasu strzelam gole, walczymy o mistrzostwo, więc nie widzę problemu. Gdybym siedział na ławce, byłyby powody do zmartwienia. Na razie ich nie widzę.

Kamil Kosowski pół żartem, pół serio mówił, że Omonii, najbogatszemu klubowi na Cyprze, pomagają sędziowie.
A o swoim APOEL-u nie wspomniał? Szkoda... (śmiech). Cóż, każdy interpretuje pewne fakty pod siebie. Ja widziałem kilka meczów APOEL-u, które mogły wzbudzić wątpliwości. A poważnie, to nie uważam, by sędziowie przeginali na korzyść którejś drużyny. (...)

Z dwójki kandydatów do objęcia stołka selekcjonera PZPN wybrał Smudę, a nie Henryka Kasperczaka. Pracował pan z jednym i drugim. Na kogo pan by postawił?
Powiem tak: dobrze się stało, że Smuda został selekcjonerem, choć moim faworytem był Kasperczak. Wybrałbym jego. Ale każdy wybór z tej dwójki był w porządku.

Smuda prowadził kiedyś krótko Omonię. Wspominają go tam?
Wspominają. Ale ani negatywnie, ani pozytywnie, raczej żartobliwie.