W rozmowie z PAP Piątkowska przyznała, że często znajomi zadają jej pytanie, jak patrzy na problem długiej rozłąki, czy nie odczuwa zazdrości, że jej mąż prawie nie rozstaje się z Justyną Kowalczyk.

"Nic z tych rzeczy! - powiedziała z uśmiechem. - Jak mnie pytają, odpowiadam: dajcie mi spokój, Aleksander robi swoje, a ja swoje. Mąż dba o rodzinę i troszczy się o nas, chociaż jesteśmy razem rzadko. Czuję, jak bardzo mu na mnie i córce zależy. Nauczyłam się jednak, że często muszę liczyć tylko na siebie, np. gdy zepsuje się samochód, a mąż jest w tym czasie daleko".

Jak zaznaczyła, gdy była młodsza, lepiej sobie radziła z rozłąką i tak bardzo jej nie doskwierała.

"Powtarzałam za koleżankami, że +widziały gały, co brały+. Wychodząc za mąż miałam pełną świadomość tego, co może mnie czekać w sportowym związku. Ale nie było mi łatwo wtedy i nie jest mi łatwo teraz, kiedy Aleksander około 300 dni w roku spędza poza domem. Czasami się irytuję, ale pogodziłam się z losem" - dodała.

Doc. dr Barbara Piątkowska, prorektor ds. nauki, dydaktyki i spraw studenckich w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu, zdaje sobie sprawę, że mąż nie może żyć bez pracy.

"Taki już jest i szanuję go za to. Jestem dumna z jego sukcesów. Niedawno obiecał, że wyłączy komórkę na cztery dni, ale wytrwał w tym postanowieniu tylko jeden dzień. No i co można z tym zrobić? Ważne jest, że praca zawodowa wypełnia mi wiele czasu. Marzę o tym, byśmy kiedyś wyjechali gdzieś razem, chociaż na krótko, by mąż oderwał się od pracy, która jest jego żywiołem. Może kiedyś to się uda?" - westchnęła.

Aleksandra Wierietielnego poznała 4 grudnia 1979 roku, w dniu swoich imienin, w polskiej ambasadzie w Moskwie. Do stolicy Rosji przyjechała na studia doktoranckie jako magister pedagogiki poznańskiej filli AWF w Gorzowie Wielkopolskim.

czytaj dalej