To jeden z najwybitniejszych napastników w historii polskiego futbolu. Trzykrotny uczestnik finałów Mistrzostw Świata (RFN 1974, Argentyna 1978 i Hiszpania 1982), przewodniczący Klubu
Wybitnego Reprezentanta. Były trener między innymi zespołów: Stali Mielec, Olimpi Poznań, Amiki Wronki i Widzewa.
Był także senatorem, ale w polityce wsławił się tylko tym, że podczas swojej kadencji ani razu nie zabrał głosu. Były selekcjoner reprezentacji Polski Jacek Gmoch, gdy dowiedział się, że
Lato kandyduje na szefa PZPN, powiedział: "Grzesiek na prezesa związku? Przecież to trzeba przynajmniej umieć czytać i pisać!".
Obecnie Grzegorz Lato jest członkiem prezydium zarządu PZPN.
Wieloletni działacz piłkarski. Od 1983 związany z Polskim Związkiem Piłki Nożnej: 1983-1985 zastępca sekretarza, 1985-1988 sekretarz Wydziału Szkolenia, 1986-1987 kierownik olimpijskiej reprezentacji Polski. Od 1987 przebywał poza krajem. W 1991 uzyskał licencję oficjalnego menedżera FIFA w zakresie organizacji meczów piłkarskich. Pracował jako dyrektor ds. marketingu i organizacji imprez PZPN. Od 1997 zastępca sekretarza, od 18 marca 1999 sekretarz generalny PZPN. Prawa ręka prezesa Listkiewicza. Od 2002 pełni funkcję szefa organizacyjnego ekipy reprezentacji Polski. 2 lipca 2007 wybrany na członka Komisji Federacji Narodowych UEFA.
Pracował jako dziennikarz sportowy. W 1991 uzyskał mandat senatora. Pełnił również funkcję rzecznika prasowego Polskiego Związku Piłki Nożnej (m.in. w czasie sporu między Marianem Dziurowiczem a Jackiem Dębskim).
Pełni stanowisko p.o. dyrektora Muzeum Sportu i Turystyki oraz jest członkiem rady nadzorczej GKS "Bełchatów" SSA.
Należał do Polskiego Stronnictwa Ludowego, z ramienia którego kandydował m.in. w wyborach parlamentarnych w 1997 i 2001.
Jest autorem wydanej w 1993 książki Cwaniaczku nie podskakuj poświęconej aferom w polskiej piłce nożnej.
Człowiek legenda w polskiej piłce. Należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowego futbolu. Uczestnik trzech turniejów finałowych mistrzostw świata - Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.
Jako trener nie odniósł wielkich sukcesów. Do 2002 r. pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 r. przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.
