Hiszpan najlepszym kierowcą w Formule 1

Alonso urodził się w Oviedo. Zamiłowanie do ścigania się odziedziczył po ojcu, Jose Luisie, który swoją pasję z dzieciństwa (uwielbiał wyścigi gokartów) próbował przelać najpierw na córkę Lorenę, a następnie na kilkuletniego Fernando i gdy ten miał siedem lat po raz pierwszy poprowadził gokarta. Jako dziecko Fernando siadał ojcu na kolanach i bawił się kierownicą, a także z zamiłowaniem oglądał wyścigi samochodowe.

Mając siedem lat zaczął startować na kartach, a pierwsze zwycięstwo odniósł w czerwcu 1988 roku. Wygrał wówczas wszystkie osiem wyścigów w sezonie i został mistrzem Asturii juniorów. W tygodniu chodził do szkoły Santo Angel de la Guarda, a niemal całe weekendy spędzał z rodzicami i siostrą na torze.

Później udanie startował także w juniorskiej rywalizacji, a w 1990 roku został mistrzem Asturii i Navarry w kategorii kadetów. Przełomowym momentem w jego karierze okazał się wyścig w Mora de Ebro w 1993 roku, po którym na testy zaprosił 12-letniego kierowcę Genis Marco, właściciel Genikart.

Swoje umiejętności dalej rozwijał w światowej serii kartingowej IAME, w latach 1993-94, ale jednocześnie musiał pracować jako mechanik w swoim zespole, bowiem jego rodzina przeżywała wówczas kłopoty finansowe.

W 2001 roku zadebiutował w barwach teamu Minardi w wyścigach Formuły 1. W swoim pierwszym starcie zajął 12. miejsce w inaugurującej sezon Grand Prix Australii. Hiszpan zachwycił swoimi umiejętnościami Flavio Briatore, dyrektor teamu Renault, ściągnął go do zespołu proponując najpierw roczny kontrakt w charakterze oficjalnego kierowcy testowego, a od 2003 roku miejsce w bolidzie wyścigowym, co okazało się trafnym posunięciem.

Dwa lata po debiucie Alonso zdobył pierwsze w karierze punkty, zajmując siódme miejsce w Australii, ale już w dwóch kolejnych startach, w GP Malezji i GP Brazylii, znalazł się na najniższym stopniu podium. W niedzielę hiszpański kierowca świętował na torze Interlagos drugi raz w karierze tytuł mistrza świata.