Po finałowym meczu z Niemcami biało-czerwoni wrócili do swojej kwatery w podkolońskim Koenigswinter około dziesiątej wieczorem. "Jeszcze trochę martwimy się przegranym finałem,
ale pomału dociera do nas, jak wielki sukces osiągnęliśmy" - mówił "Faktowi" Grzegorz Tkaczyk.
Jak przystało na prawdziwego wodza, sygnał do zabawy w hotelowej restauracji dał Bogdan Wenta. "Dzisiaj nie chcę nikogo widzieć trzeźwego!" - zakrzyknął gromko trener
wicemistrzów świata i dla przykładu pociągnął solidny łyk drinka.
Piłkarzom nie trzeba było tego dwa razy powtarzać. Kiedy turniejowe napięcie już ich opuściło, pokazali, że są zgraną paczką nie tylko na boisku, ale i w zabawie.
"Bardzo lubimy przebywać w swoim towarzystwie. Bogdan wprowadził w reprezentacji żelazne zasady: kiedy praca, to zapieprzamy, a kiedy zabawa, to na całego. Wszyscy musieli się temu
podporządkować" - śmieje się Bartosz Jurecki.
Nic dziwnego, że Wenta potrafi doskonale dotrzeć do zawodników. Jeszcze cztery lata temu sam grał w piłkę ręczną i świetnie wie, kiedy trzeba graczom poluzować, a kiedy przykręcić
śrubę.
Hitem wieczoru były cygara. Najbardziej do twarzy z karaibskim "przysmakiem" palaczy było Damianowi Wleklakowi. Pozostali także nie kryli się z paleniem, choć więcej w tym
było śmiechu niż zaciągania się dymem.
Spore zainteresowanie płci przeciwnej wzbudzał podczas zabawy Marcin Lijewski, który dumnie paradował w koszulce najlepszego prawego rozgrywającego mistrzostw. W pewnym momencie zawodnika
niemieckiego Flensburga otoczył wianuszek pięknych dziewcząt. Okazało się jednak, że nie zamierzają zerwać z Marcina pamiątkowego t-shirtu, a jedynie marzą o jego autografie. Zresztą na
nic więcej nie miałyby szans, bo "Lijka" przez cały czas bacznie obserwowała żona Justyna.
Zawodnicy długo jeszcze dyskutowali, czy można było pokonać Niemców i zdobyć mistrzostwo. O swawolach do białego rana nie było jednak mowy, bo każdy był potwornie zmęczony zarówno
stresującym dniem finału, jak i całym turniejem. "Następnym razem zrewanżujemy się Niemcom" - zapowiadali gracze, rozchodząc się o godzinie pierwszej do pokoi. Trzymamy za
słowo!
