Powodów, dla których Chelsea zdominuje rozgrywki jest mnóstwo. Ma najlepszego bramkarza na świecie (Petr Cech), najlepszego obrońcę (John Terry), najbardziej bramkostrzelny duet środkowych pomocników (Frank Lampard i Michael Ballack strzelili w sumie 110 ligowych goli przez ostatnie pięć sezonów) i najbardziej regularnego napastnika (Andrij Szewczenko, 127 goli w Serie A dla Milanu, w ciągu siedmiu lat).
Rok temu Chelsea skończyła ligę mając osiem punktów przewagi nad Manchesterem United. Rok wcześniej było jeszcze lepiej - dwanaście oczek więcej niż wicemistrz, Arsenal Londyn.
Teraz triumf (trzeci z rzędu) powinien być jeszcze efektowniejszy, bo… rywale są wyjątkowo słabi. Manchester United pozbył się Ruuda van Nistelrooya, a Arsenal lada chwila sprzeda
Jose Antonio Reyesa. Wcześniej odeszli też Sol Campbell i Robert Pires, a karierę zakończył Dennis Bergkamp. Kto przyszedł w zamian? W Londynie tylko Tomas Rosicky, w Manchesterze - Tomasz
Kuszczak i Michael Carrick. Ten drugi, ściągnięty z Tottenhamu, kosztował blisko 30 milinów euro, co wydaje się absolutnym nieporozumieniem i dowodem na to, że Alex Ferguson na stare
lata traci kontakt z rzeczywistością. "Tyle pieniędzy za takiego piłkarza? To absurd. Już lepiej, gdyby za tę sumę kupili sobie jakiś słynny obraz i powiesili go w
korytarzu" - skomentował Co Adriaanse, gdy jeszcze jako trener Porto prowadził drużynę przeciwko Anglikom.
Kuszczak w pierwszym meczu, w niedzielę przeciwko Fulham, usiądzie na ławce rezerwowych. A potem… "Mam zamiar grać. Po to przyszedłem do Manchesteru" -
mówi 24-letni bramkarz. Na razie będzie rezerwowym, jak Jerzy Dudek w Liverpoolu albo Jarosław Fojut w Boltonie. Premiership w tym sezonie będzie miała wyjątkowo mało polskich
wątków.
