Polacy dobrze zaczęli to spotkanie. Na pierwszej przerwie technicznej prowadzili 8:5. Z każdą kolejną piłką przewaga Polaków rosła. Fantastycznie serwował Mariusz Wlazły, który popisał się trzema asami. Na drugiej przerwie technicznej Polacy mieli już 8 punktów przewagi (16:8) i było jasne, że tego seta nie możemy przegrać. Ostatecznie wygraliśmy 25:14.
W następnej partii nasi siatkarze wypracowali sobie przewagę już na pierwszej przerwie technicznej (8:4). Później przytrafiło się nam kilka błędów, ale gospodarze zmiejszyli stratę o jeden punkt. Po drugiej przerwie technicznej było (16:13). Ale Polacy podkręcili tempo i wygrali drugą odsłonę meczu 25:18.
Tym razem lepiej zaczęli Węgrzy. Na pierwszą przerwę techniczną zeszli przy prowadzeniu 8:6. Później wygrywali nawet 12:8 i utrzymali tę różnicę na drugą przerwę. Gospodarze grali
naprawdę dobrze, a Polacy zupełnie stanęli. 19:14 dla naszych rywali. Na domiar złego w następnej akcji kostkę skrecił Wlazły i musiał opuścić parkiet. Węgrzy utrzymali przewagę i
niespodziewanie wygrali trzeciego seta 25:20.
Polacy wzięli się do roboty. Wlazłego zastąpił Grzegorz Szymański i spisywał się bardzo dobrze. Pierwsza przerwa techniczna to jeszcze minimalne prowadzenie biało-czerwonych - 8:7. Ale z
każdą akcją nasi powiększali przewagę. Później było 16:13, a skończyło się na 25:17 i 3:1 w setach. Tak więc cel został osiągnięty, podopieczni Raula Lozano zagrają jutro w
finale.
W Szombathely nasi reprezentanci grają o prawo startu w europejskim turnieju kwalifikacyjnym, który odbędzie się w styczniu w Izmirze. Polacy pojadą do Turcji, jeśli wygrają imprezę na
Węgrzech lub zajmą drugie miejsce - i będą mieli korzystniejszy bilans niż zespoły z drugich miejsc z dwóch innych turniejów prekwalifikacyjnych we Włoszech i Portugalii. W jutrzejszym
finale nasi siatkarze zmierzą się ze zwycięzcą meczu pomiędzy Finlandią i Belgią.
(14:25, 18:25, 25:20. 17:25)
: Zagumny, Wlazły. Pliński, Grzyb, Świderski, Grzyb, Ignaczak (libero) oraz Szymański, Bąkiewicz, Jurkiewicz
Michał Ignasiewicz, dziennikarz, redaktor Dziennik.pl. Warszawiak, po dwóch szkołach Mistrzostwa Sportowego. Siatkarzem nie został, bo zabrakło mu wzrostu, w piłce nożnej nie zrobił kariery, bo byli lepsi. Ale do trzech razy sztuka, więc spełnia się w roli dziennikarza sportowego. Zaczynał gdy miał 20 lat w Super Expressie. Później był m.in. Przegląd Sportowy, Dziennik, Futbol News. Fan futbolu nie tylko tego na poziomie Ligi Mistrzów. Po pracy sam zasiada na ławce trenerskiej i prowadzi swoją piłkarską drużynę. Ukończył Wyższą Szkołę Dziennikarską im. Melchiora Wańkowicza i Akademię im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.