Urodzony 18 sierpnia 1933 roku w Marrakeszu piłkarz rozpoczynał karierę właśnie w Maroku - w US Casablanca (1950-53). Później występował w OGC Nice (1953-56) oraz w Stade de Reims (1956-62). Z drużynami z Nicei i z Reims zdobył łącznie cztery tytuły mistrza Francji, a w 1959 roku z Reims dotarł do finału Pucharu Europy, w którym zespół przegrał z Realem Madryt.
W reprezentacji Francji Fontaine rozegrał tylko 21 meczów, ale zdobył aż 30 bramek. Podczas mundialu w Szwecji, w którym Francuzi po raz pierwszy stanęli na podium, strzelał gole w każdym z sześciu meczów, w tym cztery w spotkaniu z reprezentacją RFN o trzecie miejsce (6:3).
Do wyczynu Francuza nikt się nawet nie zbliżył. Dwucyfrowe osiągnięcia strzeleckie w jednym mundialu mieli poza tym tylko Węgier Sandor Kocsis w 1954 roku - 11 oraz Niemiec Gerd Mueller w 1970 - 10 bramek.
Fontaine przedwcześnie zakończył karierę piłkarską w wieku 29 lat, gdy w odstępie kilku miesięcy dwukrotnie złamał nogę.
Jako trener prowadził m.in. reprezentację Francji (1967) i Maroka (1979-81), a także Paris Saint-Germain (1973-76) i Toulouse (1978-79).
W 2004 roku FIFA umieściła go na liście 125 najlepszych piłkarzy w historii, tzw. FIFA 100.
