Ma to być warunkiem uzyskania lub odnowienia licencji w taki sam sposób jak obowiązkowe jest posiadanie dzisiaj zespołów młodzieżowych.
Najlepsze norweskie kluby, jak Rosenborg Trondheim czy Brann Bergen nie posiadają kobiecych zespołów i tylko pięć klubów z 16 w najwyższej lidze - Tippeligaen - ma takie drużyny. Pozostałe w Toppserien, najwyższej lidze kobiecej liczącej 12 klubów to kluby niezależne, które z dużymi problemami finansują się same.
Od jesieni nowym dyrektorem sportowym w NFF odpowiedzialnym za dwie najwyższe ligi męskie jest Lise Klaveness, była piłkarka i 73-krotna reprezentantka kraju. Na stanowisku zastąpiła byłego selekcjonera męskiej reprezentacji Norwegii w latach 1998-2003 Nilsa Johana Semba.
Od początku jej wybór był traktowany w środowisku piłkarskim kontrowersyjnie i jako efekt ogólnokrajowej polityki równouprawnienia. Jest krytykowana m.in. za to, że... „zbyt poważnie” zajmuje się kobiecym futbolem. Teraz, jak skomentowały media, dolała oliwy do ognia składając projekt przymusowego stworzenia kobiecych drużyn w klubach dwóch najwyższych lig.
„” - powiedziała Klaveness.
Prezes NFF Terje Svendsen skomentował projekt, jak podkreśliły media, nieco, a nawet zbyt wymijająco.
„” - powiedział.
Norweski futbol kobiecy został oficjalnie uznany przez NFF dopiero w 1978 roku, osiem lat po tym jak Dania i Szwecja posiadały już swoje kobiece reprezentacje. Kobieca liga rozgrywana jest od 1987 roku.
Pierwszym norweskim klubem, który miał w najwyższych ligowych rozgrywkach dwa zespoły, męski i kobiecy, był w 1994 roku Molde FK, były klub (1994-1996) obecnego trenera Manchester United Ole Gunnara Solskjaera.
Norweżki w 1991 roku zdobyły srebrny medal mistrzostw świata, a w 1995 je wygrały. W 2018 roku 23-letnia Norweżka Ada Hegeberg grająca w Olympique Lyon na pozycji napastnika została uznana najlepszą piłkarką FIFA oraz otrzymała nagrodę „Złotej Piłki” przyznawaną przez „France Football”.
„” - powiedziała Klaveness.
