Pojedynek w stolicy Wielkopolski dla menedżera biało-czerwonych Rafała Dobruckiego miał być podpowiedzią przy wyborze składu na Drużynowy Puchar Świata. Dlatego też przeciwko Reszcie Świata zabrakło m.in. Bartosza Zmarzlika i Macieja Janowskiego, którzy są pewniakami w reprezentacji.
Z kolei w zespole Reszty Świata kierowanej przez Adama Skórnickiego brakowało kilku topowych żużlowców, m.in. wicelidera klasyfikacji Grand Prix Australijczyka Jacka Holdera, Szweda Fredrika Lindgrena, czy Duńczyka Leona Madsena. W roli liderów reprezentacji obcokrajowców wystąpili Jason Doyle oraz Anders Thomsen i Andrzej Lebiediew.
Mecz układał się po myśli podopiecznych Skórnickiego, którzy szybciej zaadaptowali do poznańskiego toru. Jonas Seifert-Salk i Aleksandr Łoktajew mieli ułatwione zadanie, bowiem na co dzień reprezentują barwy miejscowego PSŻ-u, beniaminka I ligi. Po czterech startach Polacy przegrywali już 7:17, bowiem Piotr Pawlicki i Patryk Dudek nie dali rady parze Doyle, Andrzej Lebiediew. Gospodarze wrócili do gry w kolejnym biegu, Szymon Woźniak najszybciej wyszedł ze startu, a po chwili dołączył do niego Mateusz Cierniak i Polacy przywieźli komplet punktów.
Biało-czerwoni potrzebowali trochę czasu, aby dopasować sprzęt. Dominik Kubera i Patryk Dudek w swoich pierwszych dwóch startach zamykali stawkę, a potem byli mocnymi punktami drużyny. Bardzo równo jeździli Szymon Woźniak i Przemysław Pawlicki i przewaga Reszty Świata zaczęła topnieć. Polakom pościgu nie ułatwiały kłopoty Mateusza Cierniaka. Ubiegłoroczny mistrz świata juniorów w trzecim swoim wyścigu zaliczył upadek oraz defekt motocykla i później już nie pojawił się pod taśmą.
W 12. wyścigu Kubera z Patrykiem Dudkiem wygrali podwójnie i po raz drugi w tym meczu był remis (36:36). W biegach nominowanych podopieczni Dobruckiego pokazali siłę. Osamotniony Piotr Pawlicki pokonał Łoktajewa i Seiferta-Salka, a potem Kubera popisał się pięknym atakiem przy bandzie i minął całą stawkę, a biało-czerwoni po raz pierwszy objęli prowadzenie (43:41). Zwycięstwo przypieczętowali Woźniak z Przemysławem Pawlickim.
Dobrucki po zawodach zdradził powody słabszej dyspozycji swoich zawodników na początku meczu. Widać było rękę Adama, który jest tutaj trenerem i dokładnie poinstruował swoich chłopaków, jaką mają jechać i jak ten mecz trzeba zacząć - przyznał.
Jak dodał, na decyzje personalne dotyczące składu na DPŚ trzeba będzie jeszcze poczekać.
Przemek Pawlicki specjalnie został zaproszony na ten mecz, bowiem w pierwszej lidze nie ma okazji skonfrontować się z najlepszymi. Ta próba w jego wykonaniu wypadła bardzo dobrze. W przypadku Szymona Woźniaka widać było ciężką pracę i wolę walki, czego nigdy nie można było mu odmówić. Dominik Kubera zaliczył na początku meczu wypadek przy pracy. Tor był wymagający, a Dominik po ciężkiej kontuzji pojechał zaledwie w jednym meczu. Te jego zera niewiele znaczą, a tylko pokazują to, że wie jak ustawiać motocykle na dalszą część zawodów. W tej chwili mam 10 zawodników w kadrze i każdy ma prawo czuć się częścią tego zespołu - skomentował menedżer biało-czerwonych.
Skórnicki z kolei przyznał, że jego zespół nie potraktował tych zawodów wyłącznie towarzysko i miał swój plan na ten mecz.
Chcieliśmy mieć przyjemność z jazdy i myślę, że paru zawodników ją miało. Szkoda tylko, że na końcu tor robił nam psikusy i zawodnicy musieli okazać trochę wstrzemięźliwości podczas jazdy. Myślę, że w miarę upływu czasu polscy zawodnicy dostosowali swój sprzęt, bo faktycznie - był on nieco inny niż wcześniej na treningu - podsumował.
Polska – Reszta Świata 48:42
Polska: Przemysław Pawlicki 12 (3,3,1,2,3), Szymon Woźniak 12 (2,3,2,3,3), Dominik Kubera 9 (0,0,3,3,3), Piotr Pawlicki 7 (1,1,1,1,3), Patryk Dudek 6 (0,0,3,2,1), Mateusz Cierniak 2 (0,2,u,w,w)
Reszta Świata: Jason Doyle 10 (1,3,3,3,w), Andrzej Lebiediew 8 (2,2,1,1,2), Anders Thomsen 8 (3,2,2,d,1), Aleksandr Łoktajew 6 (2,1,d,1,2), Max Fricke 5 (3,0,2,0,0), Jonas Seifert-Salk 5 (1,1,0,2,1)
autor: Marcin Pawlicki
Michał Ignasiewicz, dziennikarz, redaktor Dziennik.pl. Warszawiak, po dwóch szkołach Mistrzostwa Sportowego. Siatkarzem nie został, bo zabrakło mu wzrostu, w piłce nożnej nie zrobił kariery, bo byli lepsi. Ale do trzech razy sztuka, więc spełnia się w roli dziennikarza sportowego. Zaczynał gdy miał 20 lat w Super Expressie. Później był m.in. Przegląd Sportowy, Dziennik, Futbol News. Fan futbolu nie tylko tego na poziomie Ligi Mistrzów. Po pracy sam zasiada na ławce trenerskiej i prowadzi swoją piłkarską drużynę. Ukończył Wyższą Szkołę Dziennikarską im. Melchiora Wańkowicza i Akademię im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.