Duncan zdobył w tym czasie pięć tytułów mistrza NBA (1999, 2003, 2005, 2007, 2014) oraz dwukrotnie wystąpił w finale rozgrywek (2004, 2008).
Urodzony 25 kwietnia 1976 roku w Christiansted na Wyspach Dziewiczych zawodnik rozpoczynał sportową karierę od pływania. Na koszykówkę przerzucił się wtedy, gdy huragan "Hugo" zniszczył jedyny w kraju basen olimpijski, na którym trenował. Od momentu, gdy mierzący 211 cm i ważący 113 kg koszykarz został w 1997 roku zawodnikiem San Antonio Spurs, rozpoczęła się trwająca do dziś era sukcesów tego klubu i trenera Gregga Popovicha.
Drużyna w sezonie regularnym wygrała w tym czasie 1072 mecze przy 438 porażkach. Daje to Spurs 71-procentowy wskaźnik zwycięstw - najwyższy w historii NBA w 19-letnim okresie oraz najwyższy w amerykańskich zawodowych grach zespołowych (także NHL, NFL, MLB) w ostatnich 19 latach.
Już w swoim pierwszym sezonie w NBA (1997/98) Duncan został uznany najlepszym debiutantem w lidze.
Indywidualnie sięgał po tytuły najlepszego zawodnika sezonu regularnego (MVP) w sezonach 2001/02 i 2002/03 oraz MVP finałów w 1999, 2003 i 2005 roku.
15 razy był wybierany do tradycyjnych Meczów Gwiazd, a w 2000 roku był MVP All Star Game.
Z reprezentacją USA wywalczył brązowy medal igrzysk olimpijskich w Atenach (2004).
Oprócz Duncana 19 sezonów w jednym klubie NBA spędzili tylko John Stockton (Utaj Jazz) i Kobe Bryant (Los Angeles Lakers).
