Grenlandia po raz pierwszy wystąpiła w mundialu, którego gospodarzem były Włochy w 2001 roku, ale przegrała wtedy wszystkie pięć meczów. Dlatego wciąż szuka pierwszego w historii zwycięstwa we flagowej imprezie organizowanej przez Międzynarodową Federację Piłki Ręcznej (IHF). Wyzwanie jest ogromne, gdyż losowanie nie było łaskawe dla Grenlandii. Zespół we środę przegrał z obrońcą trofeum, ekipą Norwegii aż 11:43. A w grupowym kalendarzu ma jeszcze starcia z Koreą Południową i Austrią.
Awans do tegorocznych MŚ, organizowanych wspólnie przez Danię, Norwegię i Szwecji, zapewnił Grenlandii triumf w mistrzostwach Ameryki Północnej i Karaibów. Zespół podczas turnieju potwierdził wyjątkowe postępy w porównaniu do imprezy z poprzednich lat. W 2019 roku Grenlandia zajęła trzecie miejsce i wywalczyła brązowy medal w rywalizacji kontynentalnej, natomiast w 2021 roku zdobyła tytuł wicemistrzowski, przegrywając w finale z Portoryko.
W czerwcu 2023 roku na własnym boisku w stolicy kraju, w Nuuk (250 km na południe od koła podbiegunowego - PAP), Grenlandia zanotowała wspaniały występ wśród drużyn tego regionu świata. Wszystkie drużyny w turnieju zostały pokonane, a w finale doświadczyła tego Kanada, notując porażkę 15:17. Grenlandki popisały się najlepszą defensywą w turnieju.
Duński trener reprezentacji Grenlandii, Anders Friis po wywalczeniu awansu powiedział, że radość na wyspie przypominała tę, która miała miejsca w 1992 roku w Danii, gdy piłkarze sensacyjnie sięgnęli po mistrzostwo Europy. "Jeździły samochody, trąbiły, a z okien zwisały flagi Grenlandii. Wszyscy zwrócili na nas uwagę" - mówił.
Friis bez ogródek wypowiedział się o potencjale swojego zespołu. "Mamy całkiem niezłą ekipę z trzeciej ligi duńskiej" - stwierdził.
Z jednej strony Grenlandia odzyskała entuzjazm i ducha, tworząc wyjątkową atmosferę w składzie, to z drugiej strony głównym problemem jest brak doświadczenia. Tylko garstka zawodniczek występuje w niższych ligach Danii, a trzon reprezentacji występuje w krajowej lidze na Grenlandii. Lokalne drużyny nie mierzyły się z silniejszymi przeciwnikami przez ostatnie lata.
Ekipa Grenlandii na MŚ przybyła w składzie ponad 200 osób specjalnym lotem czarterowym do Norwegii. Trasa liczyła 3000 km.
Pierwszy mecz w turnieju udowodnił, że na pierwsze zwycięstwo Grenlandia będzie musiała jeszcze poczekać. Nic dziwnego wszak w tym kraju, liczącym 56 000 mieszkańców, zarejestrowanych jest 1200 aktywnych piłkarek ręcznych. Norwegia ma prawie trzy razy więcej zawodniczek (135 000), a obywateli niecałe 5,5 miliona.
Jakkolwiek w następnych starciach grupowych nie należy spodziewać się sukcesów Grenlandii to już rywalizacja o Puchar Prezydenta (o 25. miejsce) może przynieść wyczekiwaną wygraną, choć jedną.
Michał Ignasiewicz, dziennikarz, redaktor Dziennik.pl. Warszawiak, po dwóch szkołach Mistrzostwa Sportowego. Siatkarzem nie został, bo zabrakło mu wzrostu, w piłce nożnej nie zrobił kariery, bo byli lepsi. Ale do trzech razy sztuka, więc spełnia się w roli dziennikarza sportowego. Zaczynał gdy miał 20 lat w Super Expressie. Później był m.in. Przegląd Sportowy, Dziennik, Futbol News. Fan futbolu nie tylko tego na poziomie Ligi Mistrzów. Po pracy sam zasiada na ławce trenerskiej i prowadzi swoją piłkarską drużynę. Ukończył Wyższą Szkołę Dziennikarską im. Melchiora Wańkowicza i Akademię im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.